Pse gazetaria lokale është infrastrukturë, jo luks

Kur mbyllet një redaksi lokale, askush nuk shkruan për këshillin e bashkisë.

Arben Lika 4 min lexim 1.5 mijë
Një tavolinë redaksie: shënime, libra dhe një llambë leximi.

Çdo herë që mbyllet një redaksi lokale, humbet diçka që nuk shfaqet në asnjë raport ekonomik: aftësia për të ndjekur një vendim bashkie nga mbledhja e parë deri te zbatimi i tij.

Rrjetet sociale kanë sjellë shpejtësi, por jo vazhdimësi. Askush nuk shkon në mbledhjen e këshillit të bashkisë për të mbajtur shënim përveç gazetarit lokal, i cili e bën këtë punë me paga që shpesh nuk mbulojnë as karburantin.

Një model që mund të ndryshojë

Ka modele që funksionojnë: abonime të vogla por të qëndrueshme, bashkëpunime mes redaksive për hetime lokale, dhe fonde publike që shpërndahen sipas kritereve të qarta transparence.

UlpianaPress ka zgjedhur të investojë në rubrikën "Vendi" jo sepse është tregtare, por sepse pa të nuk mund të pretendojmë se raportojmë Shqipërinë. Lexuesi që paguan për një abonim po financon një institucion, jo një produkt.

UlpianaPress raporton me përgjegjësi. Nëse keni informacion shtesë për këtë temë, shkruajini redaksisë.

Komentet

0